|
رييس شوراي سياستگذاري هفتهنامه شهروند امروز گفت: مطبوعات همواره ميخواهند با کمترين ابزار صداي ملت و جامعه را به گوش حاکمان برسانند.
به گزارش ايسنا، محمد عطريانفر كه در همايشي با عنوان "مطبوعات، ديدهبان جامعه مدني" که از سوي انجمن اسلامي دانشکده حقوق و علوم سياسي دانشگاه آزاد مشهد برگزار شد، سخن ميگفت، اظهار داشت: مطبوعات آزاد که بتوانند ديدهبان جامعه مدني باشند ابتدا بايد واجد يک خاستگاه باشند که آن خاستگاه، جامعه مدني است و جامعه مدني براي اين که معنا و مفهوم پيدا کند، نيازمند رشد و شکوفايي طبقه متوسط خواهد بود.
وي افزود: عمدهترين عاملي که ملاک تحقق جامعه متوسط است، تقارب، همگرايي و زيست مشترک است تا يک جامعه حقيقتهايي را فراتر از زندگي فردي خود احيا کند.
عطريانفر با بيان اين که اگر امروز از مطبوعات آزاد حرف ميزنيم با اين سوال بزرگ مواجه ميشويم که آيا حقيقتا واجد يک جامعه مدني هستيم و آيا براي اين که يک جامعه مدني داشته باشيم، يک طبقه متوسط رشديافته که بتواند حقيقتي را کشف کند، وجود دارد؟ ادامه داد: زماني كه از مطبوعات آزاد حرف ميزنيم، پيشنيازهايي مورد توجه است و زماني كه از پيام
صحبت ميکنيم و ميخواهيم از منظر آسيبشناسي وارد شويم، اين نگاههاي آسيبشناسانه معطوف به يكديگرهستند. ابتدا به خود اجزايي که در يک جامعه مدني ميخواهند زندگي کنند، سپس به حاکمان و ناظراني که امروز آنها را از برخورد منع ميکنيم.
عطريانفر خاطرنشان کرد: اگر سه عامل و عنصر حاکميت، مردم و رسانهها را در برابر خود ترسيم كنيم، چنانچه هدف حاکميت در جهت تامين منافع مردم باشد، به صورت منطقي رسانهها و مطبوعات در کنار حاکميت قرار ميگيرند و ميتواند تعاملي ناب، بخردانه و کاملا صميمانه برقرار باشد؛ اما اگر چنين نباشد، رسانهها قطعا و مسلما به سمت مردم
ميروند و بالعکس آن هم وجود دارد كه اگر مطبوعات منافع مردم را تامين کردند، حاکميت در کنار مطبوعات است و اگر اين كار صورت نگرفت، حاكميت نيز در برابر آنها ميايستد؛ اما از آن جايي که حکومت ابزار قدرت را در اختيار دارد، ميتواند متجاوز هم باشد، تخطي و از اين ابزار عليه مردم نيز استفاده کند.
عضو شوراي مركزي حزب گارگزاران سازندگي اضافه كرد: بنابراين اگر قرار است مسير انحرافي طي شود، ابتدا حکومتيها هستند که در مسير انحراف حركت ميكنند و مطبوعات در چنين وضعيتي نيستند؛ چرا كه همواره ميخواهند با کمترين ابزار صداي ملت و جامعه خود را به گوش حاکمان برسانند و اگر اين رابطه برقرار شود، تنازع و تعارضي وجود نخواهد داشت.
اين فعال مطبوعاتي تصريح كرد: يکي از مولفههاي اقتداربخشي حاکميت نيز رسانهها خواهند بود؛ يعني رسانههايي که بر پايه يک رفتار کاملا آزاد و مبتني بر منافع اکثريت قريب به اتفاق جامعه فعاليت كنند، نه يک اقليت محدود كه بخواهند تحميلكننده باشند.
عطريانفر در ادامه ابراز عقيده كرد: بر اين باور هستم که در جامعه امروز ايران از يک طبقه متوسط رشديافته و بالنده برخوردار نيستيم که در درون آن معنايي به نام جامعه مدني پيدا شود كه بر پايه آن جامعه مدني بتوانيم رسانهها، مطبوعات و معياري داشته باشيم.
وي با بيان اين که بايد به سمت آسيبشناسي برويم، گفت: اين آسيبشناسي ابتدا بازنگري دروني اصحاب مطبوعات و رسانه است که ما مطبوعاتيها ببينيم در يک ماندگاري سياسي و رسانهاي با کدام ابزار بايد بمانيم و چگونه بايد ماندگار باشيم، چه مقرراتي بايد رعايت شود و چه تکاليفي بايد داشته باشيم.
عطريانفر ادامه داد: به شما صميمانه ميگويم که امروز در ذهن بسياري از شخصيتهاي ملي بزرگوار كشور، موضوع رسانه از جنس مطبوعات خيلي جاي بزرگي ندارد كه بايد در جهت تغيير و اصلاح اين تلقي تلاش کنيم و نشان دهيم رسانهها ميتوانند ابزار نيرومندي در جهت تامين منافع ملي کشور باشند و طبيعتا آنجايي که حاکميت بخواهد از چنين ابزاري در مسير منافع ملي بهره گيرد، بسيار نيز شايسته است که نوعي همکاري وجود داشته باشد.
به گزارش ايسنا، در ادامه دانشجويان به پرسش و پاسخ پرداختند و دانشجويي درباره روند انتخابات سوال كرد كه عطريانفر پاسخ داد: براي انتخابات مجلس هشتم با محوريت سه شخصيت آقايان هاشمي، خاتمي و کروبي قرار شد اصلاحطلبان بتوانند نظرات خود را تجميع و افرادي را در سراسر كشور معرفي کنند.
عضو شوراي مركزي حزب گارگزاران سازندگي افزود: در اين رابطه در کليت گفتوگوهاي سياسي، موضع هر سه بزرگوار مشترک بود؛ گرچه در مساله تعيين مصاديق، آقاي کروبي به دليل اين که خود را مسوول يک حزب ميداند، به نوعي موضع استقلال گرفت؛ اما در کليت موضوع ضرورت دفاع از مواضع اصلاحطلبي نظر مشترك وجود داشت.
وي ادامه داد: آقايان هاشمي و خاتمي نيز نوع رويکرد و عمل سياسيشان با يكديگر متفاوت بود؛ بنابراين قرار شد مديريت انتخابات مجلس را آقاي خاتمي عهدهدار شود و از احزاب اصلاحطلب دعوت كند.
اين فعال سياسي همچنين با بيان اين مطلب كه در راستاي اين موضوع، دو گزينه مطرح شد، اضافه كرد: ابتدا اين که آقاي خاتمي احزاب را به نوعي مشارکت سياسي دعوت کند و ديگر اين که نيروهاي مورد اعتمادش را براي فعاليت انتخاباتي دعوت به مشارکت کند که در مجموع مدل دوم مورد توافق آقاي خاتمي قرار گرفت و ايشان به دعوت از دوستان خود در عرصه گروههاي اصلاحطلب دست زد و نهايتا نيروهايي براي برپايي ستادهاي تبليغاتي و انتخاباتي انتخاب شدند.
وي درباره كانديداهاي اصلاحطلب نيز گفت: توقع به اين بود که براي شهري مثل تهران با توجه به ردصلاحيتهاي گسترده و حذف چهرههاي شاخص، کساني معرفي شوند که مشکل صلاحيت نداشته باشند و به نظر من در اين بخش مديريت شايستهاي صورت نگرفت.
عطريانفر ادامه داد: کساني از چهرههاي شاخص اصلاحطلب که بايد ثبتنام ميکردند و اين کار را انجام ندادند به نوعي كوتاهي كردند، اما تصور ميشود كه اگر مديريت ثبتنام يک مديريت اميدوارانه و همهجانبه بود، وضعيت بهتري را شاهد بوديم.
وي همچنين در پاسخ به پرسشي درباره حضور خاتمي در انتخابات رياستجمهوري آينده گفت: طرح اين موضوع در حال حاضر بسيار زود است.
عطريانفر در ادامه با بيان اين اعتقاد كه تا آن جا که مطلع هستيم دولت جناب احمدينژاد با گرفتاريها و معضلات بسيار زيادي روبهروست، ادامه داد: حداقل موضوع هستهاي موضوعي است که منشا چالشهاي سنگين از ناحيه غرب، آمريکا، سازمان ملل و آژانس نسبت به ايران است و اين پرونده قطعا باز است و نماينده آن بنا به تکاليف ملي به هر حال دولت است كه در اين رابطه با چالشهاي سنگيني روبهروست؛ بهويژه که در مسير مديريت پرونده ايشان نيرويي مانند لاريجاني را از دست داد و رفتارها بسيار تند شد.
عطريانفر همچنين ابراز عقيده كرد كه عمدهترين گرفتاري دولت نهم فروپاشي در درون جريان اصولگراست و تقريبا تمام دوستان اصولگرايي که حداقل ذهن عقلاني را در تحليلهاي سياسي به کار ميبرند، نسبت به برخي رفتاها موضع دارند.
وي افزود: الان قريب به نصف کابينه در حال تغيير است، تغيير دانشجفري به عنوان يكي از شخصيتهاي کليدي دولت احمدينژاد و پورمحمدي به عنوان عنصري که سابقه 10 سال معاونت وزارت اطلاعات را داشت و چهرهاي شناخته شده بود، نشان از نوعي به هم ريختگي است.
عطريانفر ادامه داد: مشکل عمده ديگري كه به عينه قابل درك است، تورم ، گراني و ناتواني و ضعف در مديريت اقتصادي كشور با وجود درآمد هنگفت است.
وي گفت: براي برونرفت از اين وضعيت بايد ديد چه کسي ميتواند جايگزيني مهم و موثر باشد، به هر حال در درون خود اصولگراها ذهنيت به سمت اين است كه عنصر مناسبتري براي دور بعد جايگزين شود، اما برخيها معتقدند سنت دو دوره براي يک فرد سنت تاريخي است و اين سنت شايد شامل جناب آقاي احمدينژاد هم بشود و ايشان بخواهد بماند.
عضو شوراي مركزي حزب كارگزاران سازندگي ادامه داد: در جبهه مقابل نيز اين مطلب مطرح است كه آيا ميتوانيم کساني را عرضه کنيم که با رعايت يک انتخابات مناسب بتوانند يک رويارويي و رقابت منطقي داشته باشند؛ اينها بحثهايي است که در پيش روي ماست؛ اما خاتمي در حال حاضر چنين موقعيتي را براي خود قائل نيست که به عنوان کانديداي دور آينده مطرح شود، ضمن اين که خود ايشان نيز ميخواهد چهرههاي جديدتري براي مديريت كشور وارد عرصه شوند.
وي افزود: باور ندارم که اولا شرايط بحث انتخابات رياستجمهوري الان باشد، دوم اين که در حال حاضر جناب خاتمي جمعبندي براي حضور ندارد، البته يک شوخي هم کرده که من بازنشستگي سياسي پيدا کردهام که بيشتر طنز است و بايد از کنار آن عبور کرد.
عطريانفر در پاسخ به پرسشي درباره يکدستي مجلس هشتم نيز خاطرنشان کرد: اگر ميخواهيد نظر من را در مورد سهمبندي احزاب در مجلس بدانيد، بر اين باورم كه براي پايداري يک جامعه متوسط و تحقق جامعه مدني، هيچ راهي جز شكلگيري، استقرار و نهادينهسازي نهادهاي سياسي و احزاب نداريم و مطبوعات پديدههاي متفاوت از احزاب هستند كه نقش مهمتري را ايفا ميكنند.
عطريانفر تصريح كرد: براي پايداري سياستورزي در کشور لاجرم بايد به سمت تحزب برويم و اين يک امر پذيرفته شده است كه ما تا اين مسير را طي نکنيم، سياستورزي نهادينه نخواهد شد.
وي افزود: زماني كه کشوري استقرار پيدا ميکند لازمه موفقيت آن براي سياستورزي اين است كه حزب راهاندازي کند، حتي اگر نيروهاي نظامي علاقهمند به کار سياسي هستند اشکال ندارد، خلعت مقدس سربازي را از تن بيرون كنند و لباس سياسي بپوشند و بيايند به فعاليت سياسي مشغول شوند.
عطريانفر در ادامه در توصيف چشمانداز آينده گفت: براين باورم آينده کشور در جهت پايداري سياسي بر مبناي شکلگيري احزاب چپ و راست به معناي قديم و اصولگرا و اصلاحطلب به مفهوم امروزي خود است اما بايد هر دو گروه در نهايت از يک اندازه حقوق برخوردار باشند و تکاليف مشخصي داشته و پاسخگو باشند و در برابر قانون هر دو تمکين کنند.
اين فعال مطبوعاتي در ادامه در پاسخ به پرسشي درباره سياست هفتهنامه شهروند امروز كه رياست شوراي سياستگذاري آن را برعهده دارد، در انتخابات رياستجمهوري آينده گفت: اين هفتهنامه سياسي نيست و شناسنامه غيرسياسي يعني اجتماعي، فرهنگي دارد؛ اما رسانهاي توضيحگراست كه از موضع وظايف و تكاليف اطلاعرساني خود اطلاعات را خواهد رساند.
عطريانفر در پاسخ به اين پرسش كه موضوع احضار مسوولان شهروند امروز به دادگاه چيست نيز گفت: موضوع اداي توضيحات است و اتهام مطرح نيست كه به چهار ماه گذشته برميگردد و علت شکايت مربوط به شماره 30 مجله است که در جريان به قدرت رسيدن آقاي اردوغان در تركيه طي مقالهاي پروندهاي براي كردها و تركهاي تركيه باز شد كه آنجا در يك تحليل عبارتي سه کلمهاي درج شد که برخي از آن توهين به كردهاي ايران را برداشت كرده بودند؛ در صورتي كه اصلا موضوع ربطي به ايران نداشت.
عضو شوراي مركزي حزب كارگزاران سازندگي در پاسخ به پرسشي درباره رد صلاحيتهاي اصلاحطلبان نيز گفت: اين موضوعي است که هميشه در آستانه انتخابات دچار آن بودهايم؛ اما در اين دوره ميزان رد صلاحيتشدگان توسط هياتهاي اجرايي بالا بود. نكته ديگر اين كه در سال گذشته مجلس قانوني را گذارند که در آن علاوه بر مراجع استعلامي چهارگانه، دريافت اطلاعات مردمي نيز براي بررسي صلاحيتها اضافه شد و بعدا گروههايي براي جمعآوري اين اطلاعات بسيج شدند.
وي ابراز عقيده كرد: اين گروهها نه خودشان صلاحيت اين كار را داشتند و نه افرادي كه مورد سوال قرار ميگرفتند صلاحيت اظهار نظر داشتند، ضمن اين كه سوالات مطرح شده نيز با هيچ يك از موضوعات قوانين انتخابات تطبيق نداشت و اصولا بيشتر آنها بيمورد و غيرمرتبط بود كه يکي از ريشههاي رد صلاحيتها نيز اين همين اظهارات غيرمستند و غيرقابل دفاع است.
عطريانفر در ادامه در پاسخ به دانشجويي که عنوان كرد « نشريات شما حزبي است و نميتواند در تحقق جامعه مدني موثر باشد»، گفت: اتفاقا از اين که نشريات واجد خط سياسي باشند دفاع ميکنم و بسيار هم خوب است و اشکالي ندارد که مثلا آن آقاي محترمي كه واقعا مظهر عقبماندگي رسانه شدهاند، انديشه خود را در يك رسانه عرضه کنند.
رييس شوراي سياستگذاري هفتهنامه شهروند امروز تصريح كرد: هيچ رسانهاي نميتواند فاقد تعلقات سياسي باشد؛ اما مهم اين است که اگر متعلق به يک تفکر سياسي است آن را با جوانمردي و واقعيت عرضه کند؛ استقلال در حرفه اين است که شما مزدور نباشيد.
|
ثمره هاشمی که عصر روز شنبه در دومین همایش ملی روابط عمومیهای دستگاههای اجرایی با عنوان «خدمات دولت مردمی، چالشهای اطلاعرسانی» سخنرانی کرد، در ابتدا سلام گرم احمدینژاد را خطاب به حضار ابلاغ کرد و افزود: «رییسجمهور مایل بودند در این مراسم حضور پیدا کنند ولی گرفتاریها اجازه نداد». 
ثمره هاشمی با بیان این که معتقدیم گرفتاریها و مشکلات کشور باید مورد توجه قرار گیرد و رفع شود، افزود: «همانطور که گفتم اکنون مردم شهرهای مختلف حساس شدهاند و در جاهای مختلف دیدگاههای اصلاحیشان را برای حل امور میدهند؛ یعنی در واقع ذهن مردم فعال شده و طرح و پیشنهاد میدهند؛ ولی بعضا میبینیم که کارهایی که انجام شده آن طور که شایسته است برای مردم تشریح نمیشود. چه اشکالی دارد بخشی از هر وزارتخانه کارهایی را که در استانها کرده رصد کند و به اطلاع مردم برساند». 
توجیه نابسامانیهای اخیر بازار به استناد افزایش قیمتهای جهانی یا نبود ابزارهای لازم برای تنظیم بازار در شرایطی كه داعیه مدیریت جهانی داریم، پذیرفتنی نیست و امری قابل تامل است. 
در ماههای اخیر حمله و تخریب علیه چهرههای موجه و مؤثر که منتقد سیاستهای جاری هستند، شدت یافته است؛ توهین و هتاکی و حرمتشکنی علیه نوه اندیشمند امام جناب آقای سید حسن خمینی، آیتالله العظمی صانعی و آقای هاشمی رفسنجانی نمونههایی از این جریان است و اهانت و هتاکی علیه آقای خاتمی نمونه اخیر (و به دلایلی که خواهیم گفت) نه آخرین نمونه از این دست است. 
بلوک 45/42درصدی شرکت «تراکتورسازی تبریز» در آخرین ساعات سومین روز رقابت نفسگیر میان خریداران به کنسرسیومی به رهبری شرکت سرمایهگذاری «مهر اقتصاد ایرانیان» رسید.
مسئله صدور انقلاب یکی از پر حرف و حدیث ترین مباحث بعد از انقلاب بوده است. در اوائل انقلاب واحد نهضت های آزادیبخش سپاه تشکیل شد که سید مهدی هاشمی مدیریت آن را داشت که وقتی قرار شد با وی برخورد شود، بنا به کتاب خاطرات چاپ شده آقای ری شهری، از مراکز مربوط به آنان سلاح های فراوان کشف شد که همگی برای اعزام افراد و مواد انفجاری به سایر کشورها با هدف صدور انقلاب طراحی شده بود. در همان کتاب آقای ری شهری مکاتباتی از آیت الله منتظری وجود دارد که نسبت به ارسال ساک های حاوی مواد منفجره به عربستان توسط عوامل غیر مرتبط، به مهدی هاشمی در سال قبل آن ماجرا اعتراض می کند که معلوم میشود عوامل دیگری هم به این فکر اعتقاد داشتند..این برداشت از صدور انقلاب – اگر چه احتمالا بعد از سید مهدی هاشمی هم کم وبیش ادامه داشت – نه شدنی بود و نه مفید. زیرا عملاهمه دنیا از ایران ترسیدند و همه در برابرمان موضع گیری می کردند.برداشت دیگر این بود که انقلاب اسلامی، یک تفکر است و ظرفیت آن را دارد که بطور طبیعی بر دلها بنشیند و صادر شود.آقای خاتمی پریروزها با جمعی از انجمن اسلامی دانشجویان گیلان سخنانی گفته است که همین دو نوع طرز تفکر را در مورد صدور انقلاب مطرح می کند و اشاره دارد که صدور انقلاب، صدور الگو است، نه اینکه با اسلحه و مواد انفجاری به سراغ سایر کشورها بروند. و بعد بیشتر روی این نکته تاکید می کند که اگر ما نتوانیم در داخل ایران، نوعی رفتار کنیم که الگو باشیم، عملا نمی توانیم به فکر صدور این ایده باشیم. گاهی بعضی سخنان بی آنکه گوینده بخواهد با حوادث جهانی پیوند می خورد و معنای ویژه ای پیدا می کند. مثل وقتی که همه دنیا از آمریکا می پرسیدند که سلاح هسته ای به چه درد ایران می خورد که دنبال ساخت آن باشد، حرف آقای احمدی نژاد که گفت می خواهیم اسرائیل را از بین ببریم، کاملا مشکل آمریکا در تبلیغات را از بین برد و به همه دنیا اعلام کرد که رژیمی که می خواهد یک کشور دیگر را محو کند، حتما از سلاح هسته ای باید استفاده کند. این حرف آقای خاتمی که هیچ ربطی به حوادث فعلی عراق نداشت، توسط بعضی از رسانه های دنیا، مورد سوء استفاده قرار گرفت و آن را مرتبط وضعیت فعلی ادعای وجود نظامی ایران در عراق معرفی کردند. اصحاب کیهان خیلی با مزه این حرف حق آقای خاتمی را خیانت ملی می نامند و لی هنوز در کف افتخارآفرینی آن گاف آقای احمدی نژاد هورا سر می دهند.
پس از چندین سال سكوت و از گوشهای نگریستن طاقتم تمام شد. بدین جهت بر خود لازم دیدم به عنوان خواهر تمام شهدا و بزرگ خانواده باكری، گفتنیهایم را بگویم و یقین دارم این نوشتهها، خواسته برادران شهیدم هست؛ تشكر از صحبتهای خالصانه دوستداران واقعی شهدا و گله از دوستداران موقعیت طلب خون شهدا. 
در فرهنگ کهن ایران، واژه ی اندیشه برانگیزی وجود دارد:"خویشکاری"
روزهایی بود كه در ایران روزنامهنگار شدن دشوار بود روزهایی كه روزنامهها و نشریههای كشور معدود بود و محدود بود به دلخستههای نسل اول روزنامهنگاری ایران كه دو دهه هر دم بر جنازه نشریهای مویه كرده بودند و در سوگ از دست دادن رسانهای سیاهپوش شده بودند و باز هم صبوری كرده و روزنامهنگار مانده بودند. از سیاسینویسی به سینمایینویسی روی آورده بودند اما روزنامهنگار مانده بودند؛ از سیاسینویسی به ادبینویسی روی آورده بودند اما روزنامهنگار مانده بودند؛ از روزنامهنویسی به ماهنامهنویسی روی آورده بودند اما روزنامهنگار مانده بودند؛ از نشریههای عمومی به مجلههای تخصصی تبعید شده بودند اما حتی در تبعید هم روزنامهنگار مانده بودند. 
آقای خاتمی چند روز پیش در پای صندوق رای در مصاحبه ای عبوری در پاسخ به سوالی در مورد کاندیداتوری اش گفته بود بازنشسته شده است. خیلی ها بعد از این مصاحبه در کامنت ها و اظهارنظرهای روزنامه ای و سایتی و حتی ای میل هایی که زده اند از این اظهار نظر خیلی جا خورده بودند. ماشاءالله آقای خاتمی بزنیم به تخته هم از خیلی ها که فکر بازنشستگی را هم نمی کنند جوانتر است و هم پرانرژی تر. آدم های زیادی هم در کشور هستند که تنها به بازگشت آقای خاتمی به ریاست جمهوری دل بسته اند. آنها می دانند عده ای فعالیت گسترده ای را برای ادامه ی کار آقای احمدی نژاد در دوره دوم سامان داده اند. مخالفان اصولگرای امروزی احمدی نژاد هم که در یک جنگ زرگری تقسیم قدرت تابلوئی انجام داده اند، آخر کار حتماً فضا را برای رای آوردن دوباره احمدی نژاد هموار می کنند. آقای خاتمی شانس بزرگی است که هم می تواند جبهه اصلاح طلبان را متحد کند و هم اجباری به کناره گیری و یا فضا سازی به نفع احمدی نژاد برایش به وجود نخواهد آمد و مهمتر مردم از این نگرانی که مبادا در 4 سال آینده نیز درب کشور بر این پاشنه بگردد، بیرون می آیند. اینها دلائل دلواپسی است که مردم از این که خاتمی خود را بازنشسته اعلام کرده است، پیدا کرده اند. من البته فکر می کنم منظور آقای خاتمی بازنشستگی از سیاست نبوده. شاید خواسته به مردم اطلاع رسانی کند که از نظر سلسله مراتب اداری بازنشست شده. تازه خیلی دیر هم این بازنشستگی را دارد اعلام می کند. امروز کلی رفتم پیش مسئولان اداری کارهای خاتمی تا بتوانم تاریخ اصلی اش را در بیاورم. زمان بازنشستگی ایشان شهریور 1384 بوده است. نمی دانم چرا آقای خاتمی اینقدر فرصت سوزی کرده و خبر 3 سال پیش را الان اعلام عمومی کرده است و این همه نگرانی ایجاد کرده است؟ من البته حدسیات خود را می نویسم.
اكبر هاشمی رفسنجانی، رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام روز گذشته در حسینیه جماران حضور یافت تا رای خود را برای دومین مرحله از انتخابات هشتمین دوره مجلس شورای اسلامی به صندوق بیندازد. او از این فرصت استفاده كرد تا انتقادات صریح خود را نسبت به انتخابات اخیر اعلام كند. 
این روزها بحث انتخابات مرحله ی دوم بحث نسبتا شایع مجالس سیاسی بود. اگر چه به خاطر رد صلاحیت گسترده و نبود کاندیدای اصلاح طلب در بسیاری از حوزه ها و ادعاهای جابجائی افراد منتخب به خصوص در تهران باعث شد که به اندازه ی کافی مرحله ی دوم جاذبه ی لازم، حتی برای محافل سیاسی نداشته باشد. اما علیرغم اینکه اگر ادعاهای تقلب و جا به جائی افراد واقعی باشد شرکت در انتخابات دیگرمعنا و مفهومی ندارد اما باز هم در مرحله ی دوم در انتخابات در تهران و بعضی شهرستانها بعضی از اصلاح طلبان به مرحله ی دوم رسیده اند واگر این مجموعه ی اندک به مجلس راه یابند میتواند در سرنوشت مجلس تاثیر مهمی داشته باشد چون به خصوص کاندیداهای تهران نمایندگان اصلاح طلب منتخب و بسیاری از مستقلان را در موضوعات مهم می توانند سامان دهند. در دور اول جدای از بحث جا به جائی افراد، تهرانی ها شرکت خیلی اندکی داشتند و فضا را برای رای سنتی محافظه کاران باز گذاشتند. این بار وهر بار دیگر هم که اکثریت قاطع شرکت نکنند، راه را برای اصولگرایان باز می کنند و امر بر همه در داخل و خارج مشتبه می شود که گویا مردم ایران طرفدار آنان هستند.
دبيرکل حزب کارگزاران سازندگي گفت: تقريبا دو سوم نمايندگان مجلس هفتم در دوره جديد مجلس نيستند كه نشان دهنده تمايل مردم به تغيير است. 
دولت ولایت؛ از آغاز کارش تا به امروز دست به انتشار بی سابقه ی پول و شبه پول زده است. خواجه حافظ هم می داند، که این رویه موجب تورم و گرانی می شود. از سوی دیگر با سیاست تشویق واردات، تولید ملی در زمینه های مختلف ضربه های ویران کننده ای دیده است. همه از جمله آقای مصباحی مقدم هم به درستی گفته اند که حجم شگفت انگیز نقدینگی ریشه گرانی هاست...در این میان آیه الله مهدوی کنی که اعتبار و احترام بسیاری دارند، اشاره به بی فرهنگی مردم در مصرف کرده اند... ایشان هم نخست وزیر بوده اند و هم وزیر کشور...مسئولان اقتصادی در دولت ایشان می گفتند، آقای مهدوی به نظریات کارشناسی به دقت گوش می داد. دولت فعلی، چنین خط مشی یی ندارد. گرانی و تورم ناشی از بی فرهنگی مردم نیست و ناشی از بی برنامگی و شتابزدگی و شعار زدگی دولت است.آیه الله مهدوی بار دیگر کارشناسان اقتصادی معتمد خود را دعوت کنند. تمامشان هم از جناح اصول گرا باشند. تا به ایشان بگویند ریشه گرانی ها کجاست.
